Aan het einde van de Andes

Wat zijn de maanden om gevlogen. Ruim drie maanden terug begon onze reis in het zuiden van Chili, onze eerste kennismaking met het Andes gebergte. Vanuit Chili zijn we dit mega gebergte omhoog gevolgt door Peru en Ecuador om vervolgens te eindigen in Colombia. Vanuit Ecuador zijn we over land de grens naar Colombia overgegaan. Dit was nog wel even spannend, omdat er een paar dagen ervoor ontvoeringen hadden plaatsgevonden met dodelijke afloop. Dit was wel bij een andere grensovergang, welke wij wilde passeren scheen wel veilig te zijn, uiteraard wel even de nodige research gedaan. Met toch een beetje argwaan zijn we naar de grens gereden en inderdaad zoals gezegt alles volkomen veilig. Na ongeveer 40 min stonden we in Colombia. Met weer een extra stempel in het paspoort kon ons Colombiaanse avontuur beginnen. Niet ver van de grens ligt het stadje Pasto en hier besloten we de eerste twee nachten te verblijven. Het stadje zelf is niet heel bijzonder, maar vlakbij ligt een groot meer met kleine grachten waar langs gekleurde houten huisjes staan. Beetje toeristisch, maar wel leuk en we hebben er heerlijke gerookte forel gegeten iets wat ieder restaurant daar serveert, erg toeristisch dus.
Vanuit Pasto zijn we een stuk verder omhoog gereden naar Popayan. Ook weer een klein stadje tussen de bergen. Na zoveel maanden zonder fiets ga je dit Nederlandse vervoermiddel toch wel missen en dus besloten we een mountainbike tocht te maken. We lieten het ons wel wat makkelijker maken door ons eerst met de auto incl. fietsen de berg op te brengen zodat wij heerlijk 35 km. naar beneden konden touren. Helaas bleek het niet alleen maar naar beneden en waren de stukken omhoog nog behoorlijk zweten. Ondanks de regen onderweg, waardoor we eruit zagen als twee modder figuren, was het een onwijs gave tocht door de bergen.
Van Salento op naar een grotere stad namelijk Cali, de salsa hoofdstad van Colombia. We verblijven in een gezellig hostel in een hippe wijk van Cali vol heerlijke restaurantjes. We doen een street food tour waarbij we zoals de naam al zegt allemaal kleine hapjes, fruit en drankjes van de typisch Colombiaanse street food kraampjes proeven. Erg leuk om nieuwe dingen te proberen die jezelf niet zo snel zou kopen. Dag drie in Cali was ons plan de nabij gelegen watervallen te bezoeken, maar dit bleek allemaal erg lastig en dan gooi je de plannen om en beland je jawel in een groot waterpark met glijbanen! Het maakt niet uit hoe oud je bent glijbanen blijven altijd leuk. Na een aantal weken berglucht begonnen we het zand tussen onze tenen alweer te missen en besloten we vanuit Cali naar de pacifische kust te gaan. Een klein badplaatsje wat nog niet erg ontwikkeld is en daardoor ook nog niet toeristisch. Heerlijk een paar dagen van zon, strand en zee genoten, voordat we de bergen weer ingaan. Salento is misschien wel het leukste stadje van Colombia en ligt in een van de koffie gebieden van Colombia. En je zult het niet geloven met zulke paarden liefhebbers als wij, maar we hebben ons eraan overgegeven en ons beide omhoog gehezen op twee paarden. Daar gingen we dan, vooral het in galop gaan is na 30 min zitten toch wel behoorlijk te voelen in je kont. Maar dit mocht de pret niet drukken toen we uiteindelijk van de gebaande padden af gingen en de paarden ons dwars door de jungle reden, door de modder en rivieren soms spannend maar vooral super gaaf! Salento ligt dus midden in een van de koffie gebieden van Colombia en met een grote koffie liefhebber als Wouter mochten we een bezoek aan de koffieplantage natuurlijk niet overslaan. Veel geleerd van struik tot koffie en met deze informatie geniet je in het vervolg nog meer van je bakkie pleur!
Vanaf Salento maar weer eens een nachtbus gepakt om in 8 uur naar Medellin te rijden. Tja dagbussen zijn niks, want deze zijn meestal erg benauwd en het is zonde van je dag, maar nachtbussen zijn ook niet alles want je doet geen oog dicht en komt hierdoor als een zombie aan op je volgende bestemming. Maar we wisselen het af en kozen dus nu voor de zombie optie. Altijd fijn als je dan extra vroeg kunt inchecken en nog even wat uurtjes slaap kunt pakken. Een beetje opgefrist beginnen we onze ondekking door Medellin met een city tour door de voorheen gevaarlijkste wijk van Medellin. De gids vertelde over het drugs verleden en de vele doden die hierdoor gevallen zijn. Nu is de wijk veilig net als veel andere wijken van Medellin. Echter moet je helaas nog steeds oppassen, want tijdens de tour werden we opgeschrikt door vijf pistool schoten. Er is de laatste jaren onwijs veel gedaan aan de veiligheid van de stad en dit is ook zeker zichtbaar. Vooral de wijk waar wij verbleven is super hip, met super gave restaurants, bars en clubs. Vooral tof om te zien en uiteraard zelf te beleven zijn de vele cable cars die aangelegt zijn om de hoger gelegen wijken op een veilige manier te verbinden met het centrum. Voorheen kwam je als bewoner deze wijken niet veilig uit zonder geld te betalen aan drugs gangsters die de straten beheerden. Naast de cable cars heb ik de stad ook vanuit een hoger perspectief mogen beleven namelijk met paragliding. Onwijs gaaf en het geeft je een heerlijk gevoel om zo boven de imens grote stad te zweven. Wat ooit een van de gevaarlijkste steden ter wereld was behoord Medellin nu naar onze beleving ondanks de kogelschoten tot een van de gaafste en bijzonderste steden. Het is mooi om te zien hoeveel er gedaan is om de stad mooier en vooral veiliger te maken en hier wordt nog steeds dagelijks aan gewerkt.
En dan is voor ons het einde van de Andes aangebroken wat hier in Medellin eindigt of begint dat is natuurlijk maar net hoe je het bekijkt. Maar wij gaan de Andes verlaten en vliegen naar Santa Marta aan de caribische kust. Wauw de caribbean wat heb ik hier naar uitgekeken! Prachtig helder zeewater, witte stranden omringd door palmbonen en lekker verse vis eten met de voeten in het zand. Klinkt niet verkeerd toch om hier de laatste weken van onze reis door te brengen. Ik zeg waar wachten we nog op, vliegtuig in en op naar de caribbean!!